( 242 ) أغْبَاشُ اللَيْل : تاريكىهاى انتهاى شب ، آخرين بقاياى ظلمت شب . ( 243 ) عَمٍ : نابينا . ( 244 ) عَقْدُ الْهُدْنَة : پيمان صلح و مسالمت . ( 245 ) الْمَاء الآجِن : آب گنديده و فاسدى كه رنگ و طعمش تغيير كرده باشد . ( 246 ) اكْتَثَرَ : بسيار فراهم آورد . ( 247 ) غَيْرُ طَائِلٍ : بيهوده ، پوچ . ( 248 ) التَخْلِيص : خالص كردن ، روشن ساختن . ( 249 ) مَا الْتَبَسَ عَلىَ غَيْرِهِ : اشتباهات ديگران ، آنچه بر ديگران مشتبه است . ( 250 ) الْحَشْو : زائد ، بدون فائده . ( 251 ) الرَّثّ : مندرس ، كهنه ، ضد جديد . ( 252 ) خَبَّاط : بسيار اشتباه كننده ، صيغه مبالغه است از « خبط الليل » يعنى در شب بدون راهنما و شناخت حركت كرد . ( 253 ) عَاشٍ : گم گشته در شب . ( 254 ) العَشَوات : جمع « عشوة » ، بدون آگاهى و اطلاع به كارى اقدام كردن . ( 255 ) يَذْرُو : پخش مىكند ، مىپراكند . ( 256 ) الْهَشِيم : گياه خشكيده‌اى كه مىشكند و خرد مىشود . ( 257 ) مَلِيّ : از « ملأ » به معنى توانا و قدرتمند است ، « الملىّ بالشّىء » در مورد كسى كه گفته مىشود كه به خوبى از عهده چيزى بر آيد . ( 258 ) وَ لَا اهْلٌ لِمَا قُرِّظَ بِهِ : سزاوار آنچه مدح مىشود ، نيست . ( 259 ) اكْتَتَمَ بِهِ : آن را پوشاند و كتمان كرد . ( 260 ) الْعَجّ : فرياد ، « عجّ المواريث » ، تمثيلى است براى نهايت ظلم و جور . ( 261 ) أبْوَر : كسادتر ، « بارت السّلعة » : تجارت كساد شد . ( 262 ) أنْفَق : رايج تر . خطبهء 18 ( 263 ) الإمَامُ الّذِى اسْتَقْضَاهُمْ : خليفه‌اى كه آنها را به قضاوت برگزيد . ( 264 ) انِيقٌ : زيبا و شگفت انگيز . خطبهء 20 ( 265 ) الوَهْلُ : از « وَهل - يوهل » ، ترس و